O RASIE

Lhasa Apso

Lhasa Apso to małe efektowne psy pochodzące z Tybetu.Z wyglądu bardzo podobne do shih tzu, jednak różnią się paroma szczegółami oraz charakterem.

Lhasa Apso z zasady nie są hałaśliwą rasą, jednak lubią szczekać ostrzegawczo np. gdy ktoś wejdzie do domu, lub gdy dzieje się cos odbiegającego od normy. Nie jest to jednak ciągłe szczekanie , tylko zaalarmowanie nas, że coś się dzieje.

Są nieufne do obcych, ale gdy już poznają to nie przestają się tulić i i prosić o głaskanie, są bardzo wesołymi psami , z którymi trudno się nudzić.

Lhasaki mają swój charakter, niektóre są łatwiejsze inne mniej, jednak podstawowa zasadą w życiu z lhasakiem jest KONSEKWENCJA , bez tego malutka i słodka kulka wejdzie nam na głowę . Mały futrzak musi znać swoje miejsce w stadzie i nie można mu na wszystko pozwalać bo to sprytna bestia i bardzo szybko się uczy, nawet tych złych rzeczy 

Lhasa Apso to psy średnio aktywne, lubią pobiegać za piłeczką czy z innym psem( szalone 10 minutowe gonitwy) , ale na maratony się nie nadają  Nasze psy potrafią zająć się same sobą i gdy im się nudzi zaczepiają się nawzajem lub samodzielnie bawią zabawkami. Ulubionym zajęciem naszych lhasaków jest spanie na kanapie z właścicielem 

Jeśli chodzi o pielęgnacje to rasa pod tym względem jest łatwiejsza od pielęgnacji shih tzu, jednak konieczna jest systematyczność oraz odpowiednie kosmetyki. Nieco łatwiej sprawa wygląda w przypadku gdy lhasaczek będzie tylko pieskiem domowym i będzie nosił krótką fryzurę. Wtedy strzyżenie wg potrzeby i kąpanie gdy się ubrudzi.

Czarny Terier

Czarny terier jest wymarzonym psem dla osoby, która jest mu w stanie zapewnić dużo uwagi, miłości i ciepła. Czerysz bez towarzystwa ukochanego przyjaciela, niemal "usycha" z tęsknoty. Psy tej rasy wybierają sobie pana, bądź panią i ich największym szczęściem jest przebywać z tą wybraną osobą . Jeżli jego opiekun gdzieś wyjedzie i zostawi swojego przyjaciela, musi się liczyć z tym, że pies może np. przestać jeść...

Przyszły posiadacz czarnego i kudłatego zwierza, powinien też wykazywać się dużą dawką zrównoważenia i rozsądku, wszak Czarne Teriery Rosyjskie są rasą psów stworzoną w latach 40 - 60 w Rosji na potrzeby wojska. Miały być psami inteligentnymi, zrównoważonymi, wykazującymi cechy obronne, szybko i łatwo uczącymi się oraz odznaczającymi się dobrym wzrokiem, słuchem oraz w?chem. Miały budził respekt. Oczywiście od tamtego czasu charakter ich znacznie złagodniał, lecz nadal należy być konsekwentnym w egzekwowaniu od nich różnego rodzaju poleceń. Niekonsekwencja w ich wychowaniu, może powodować do wyrobienia u psa nawyku "wybierania sobie lepszej alternatywy". Przykład - banalny, raz zabraniamy, a raz pozwalamy spa? czernyszowi na kanapie... zgadnijcie co wybierze następnym razem. W takim przypadku karanie zwierzaka, będzie bezcelowe i nauczy go kombinowania, co by tu zrobił, żeby państwo nie widzieli... tak... zdecydowanie należy być konsekwentnym. Należy pamiętać o tym, że jest to pies silny, reagujący żywo na zagrożenie. Nieodpowiednio prowadzony może stać się "bombą z opóźnionym zapłonem".

Właściciel czarnego teriera nie musi być osobą fanatycznie uprawiającą sporty, ba - zbyt duża ilość ruchu jest nawet niewskazana, szczególnie w młodzieńczym okresie życia psa, z uwagi na jego intensywny wzrost i rozwój. Naszemu milusińskiemu, w dorosłym jego życiu, wystarczy jeden porządny godzinny spacer (chodzi o spuszczenie psa ze smyczy i pozwolenie mu na wybieganie się) i klika krótszych. Pozostawiony samemu sobie czernysz, zapadnie w drzemkę (ale najchętniej obok ukochanego właściciela).


W roli przewodnika dla tego wspaniałego psa sprawdzi się aktywna osoba lubiąca różnego rodzaju psie sporty, np. agility, jak i również człowiek o statecznym charakterze, preferujący raczej ciepło domowego ogniska. Ważne, żeby zapewnić zwierzakowi

odpowiednią ilość uwagi i uczucia (z punktu widzenia psa - im więcej, tym lepiej). Psy tej rasy bardzo szybko się uczą i chętnie pokażą na jak wiele je stać :) Są zrównoważone, oddane opiekunowi i całej jego rodzinie. Szczególną troską obdarzają dzieci należące do swojej rodziny.


Właściciel czernysza powinien zapewnić mu odpowiedni "dach nad głową". Psy te nie nadają się, absolutnie, do mieszkania w kojcu (ze względu na ścisłą więź, którą wytwarzają z opiekunem i ze względu na sierść dosyć trudną w tym przypadku w pielęgnacji). Powinny mieszkać w domu i często widywać całą rodzine.

Czarny terier jest wymarzonym psem dla osoby, która jest mu w stanie zapewnić dużo uwagi, miłości i ciepła. Czerysz bez towarzystwa ukochanego przyjaciela, niemal "usycha" z tęsknoty. Psy tej rasy wybierają sobie pana, bądź panią i ich największym szczęściem jest przebywać z tą wybraną osobą . Jeżli jego opiekun gdzieś wyjedzie i zostawi swojego przyjaciela, musi się liczyć z tym, że pies może np. przestać jeść...

Przyszły posiadacz czarnego i kudłatego zwierza, powinien też wykazywać się dużą dawką zrównoważenia i rozsądku, wszak Czarne Teriery Rosyjskie są rasą psów stworzoną w latach 40 - 60 w Rosji na potrzeby wojska. Miały być psami inteligentnymi, zrównoważonymi, wykazującymi cechy obronne, szybko i łatwo uczącymi się oraz odznaczającymi się dobrym wzrokiem, słuchem oraz w?chem. Miały budził respekt. Oczywiście od tamtego czasu charakter ich znacznie złagodniał, lecz nadal należy być konsekwentnym w egzekwowaniu od nich różnego rodzaju poleceń. Niekonsekwencja w ich wychowaniu, może powodować do wyrobienia u psa nawyku "wybierania sobie lepszej alternatywy". Przykład - banalny, raz zabraniamy, a raz pozwalamy spa? czernyszowi na kanapie... zgadnijcie co wybierze następnym razem. W takim przypadku karanie zwierzaka, będzie bezcelowe i nauczy go kombinowania, co by tu zrobił, żeby państwo nie widzieli... tak... zdecydowanie należy być konsekwentnym. Należy pamiętać o tym, że jest to pies silny, reagujący żywo na zagrożenie. Nieodpowiednio prowadzony może stać się "bombą z opóźnionym zapłonem".

Właściciel czarnego teriera nie musi być osobą fanatycznie uprawiającą sporty, ba - zbyt duża ilość ruchu jest nawet niewskazana, szczególnie w młodzieńczym okresie życia psa, z uwagi na jego intensywny wzrost i rozwój. Naszemu milusińskiemu, w dorosłym jego życiu, wystarczy jeden porządny godzinny spacer (chodzi o spuszczenie psa ze smyczy i pozwolenie mu na wybieganie się) i klika krótszych. Pozostawiony samemu sobie czernysz, zapadnie w drzemkę (ale najchętniej obok ukochanego właściciela).


W roli przewodnika dla tego wspaniałego psa sprawdzi się aktywna osoba lubiąca różnego rodzaju psie sporty, np. agility, jak i również człowiek o statecznym charakterze, preferujący raczej ciepło domowego ogniska. Ważne, żeby zapewnić zwierzakowi

odpowiednią ilość uwagi i uczucia (z punktu widzenia psa - im więcej, tym lepiej). Psy tej rasy bardzo szybko się uczą i chętnie pokażą na jak wiele je stać :) Są zrównoważone, oddane opiekunowi i całej jego rodzinie. Szczególną troską obdarzają dzieci należące do swojej rodziny.


Właściciel czernysza powinien zapewnić mu odpowiedni "dach nad głową". Psy te nie nadają się, absolutnie, do mieszkania w kojcu (ze względu na ścisłą więź, którą wytwarzają z opiekunem i ze względu na sierść dosyć trudną w tym przypadku w pielęgnacji). Powinny mieszkać w domu i często widywać całą rodzine.